Αρχική Blog Σελίδα 2

“Τι πραγματικά επιδιώκει η Τουρκία στην Κύπρο;” Nέα συνέντευξη🎙️ του Καθηγ. Γ. Βαληνάκη στον ΣΚΑΙ 100,3

Nέα συνέντευξη🎙️ του Καθηγ. Γ. Βαληνάκη στον ΣΚΑΙ 100,3 καλεσμένος του Νίκου Παπαδόπουλου, όπου συζητάμε την επίσκεψη Ερντογάν στα Κατεχόμενα

 

Συνέντευξη 🎙 του Καθηγητή Γ. Βαληνάκη στην εκπομπή LEADERS 28.6.2021 στο STAR x

“Ούτε το «ήσυχο καλοκαίρι» έρχεται δωρεάν για τα ελληνο-τουρκικά, ούτε δυστυχώς εξασφαλίσαμε ευρωπαική ή άλλη στήριξη στις θέσεις μας. «Θετικές ατζέντες» για τη χώρα μας πρέπει πάνω απ’όλα να επιδιώκουμε, όχι για την Τουρκία…”

Συνέντευξη στην εκπομπή Western του Kontra TV με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο, 18/6/21

Μετά την αποδοχή να συζητάμε με την Τουρκία στη βάση της τουρκικής ατζέντας, τώρα αποδεχθήκαμε και να μιλάμε μόνοι (χωρίς ευρωπαική και αμερικανική στήριξη) μαζί της; Και πως συμβαδίζουν αυτά με
τον ισχυρισμό ότι τα ελληνοτουρκικά έγιναν ευρω-τουρκικά; Λίγες μέρες πριν πάρει από την ΕΕ ο Ερντογάν τη θετική ατζέντα,
εγκαταλείπουμε και τα λίγα που είναι διατεθειμένοι οι εταίροι μας να δώσουν;

Ο Καθηγ. Γιάννης Βαληνάκης προσκεκλημένος 🎙του Αρη Πορτοσάλτε στον 📻 ΣΚΑΙ 100.3 – 14.06.21

” Ο Ερντογάν επαναδιαπραγματεύεται τη νέα θέση της Τουρκίας ως αυτόνομης δύναμης, μέσα κι έξω από το δυτικό σύστημα. Και δεν βλέπω να βγαίνει συνολικά χαμένος! Το καίριο ερώτημα είναι πως αξιοποιούμε εμείς το μέχρι σήμερα στρίμωγμά του και τι θα μας ζητηθεί να δώσουμε χάριν του ήσυχου καλοκαιριού. ”

“Όταν η Ελλάδα στοχεύει (και το διατυμπανίζει) απλά σε ένα «ήσυχο καλοκαίρι» ενώ η Τουρκία απειλεί ζητώντας τα πάντα, ποιός περιμένουμε να κερδίσει;” 🎙στον ΣΚΑΙ 100.3

Ο Καθηγ. Γιάννης Βαληνάκης προσκεκλημένος των Α. Μαγγηριάδη και Α. Αντζολέτο στον ΣΚΑΙ 100.3

ΝΕΟ ΣΩΣΙΒΙΟ ΣΤΟΝ ΣΤΡΙΜΩΓΜΕΝΟ ΕΡΝΤΟΓΑΝ; Αρθρο του Καθηγ. Γιάννη Βαληνάκη στα ΝΕΑ 05.06.21

TA NEA 05.06.21

TA NEA 05.06.21Μέσα από την αποστειρωμένη διαχείριση της επίσκεψης Τσαβούσογλου αναδύεται ως οιονεί αποκλειστικός κυβερνητικός στόχος των διπλωματικών ραντεβού του Ιουνίου το « ήσυχο καλοκαίρι». Ουδείς εχέφρων επιζητεί τη σύγκρουση. Όμως, η «ησυχία» δεν εξαγοράζεται εύκολα χωρίς υποχωρήσεις και οι αναβολές που περνούν αναξιοποίητες οδηγούν σε διολίσθηση των θέσεων και αποδυνάμωση μη-ασκούμενων δικαιωμάτων. Θα δώσουμε λοιπόν μόνοι μας σωσίβιο στην πρωτόγνωρα στριμωγμένη Τουρκία, αντί με ολοκληρωμένο σχέδιο και «έξυπνες» κινήσεις να αξιοποιήσουμε το σπάνιο παράθυρο ευκαιρίας μιάς ευνοικής συγκυρίας που λογικά δεν θα κρατήσει πολύ;
Επιφανειακά οι ηγεσίες Ελλάδας και Τουρκίας φαίνεται να συμπίπτουν στην επιθυμία για αναβολή των δύσκολων θεμάτων μέσα σε κλίμα ηρεμίας, στην πραγματικότητα έχουν όμως διαφορετικές προσδοκίες. Ο σήμερα πανταχόθεν πιεζόμενος αλλά στρατηγικά σκεπτόμενος Ερντογάν ελίσσεται έξυπνα και διαπραγματεύεται τα πάντα εκτός από τους βασικούς του στόχους. Αμβλύνει προσωρινά την ακραία επιθετικότητά του γιατί χρειάζεται τη στήριξη ΕΕ και ΗΠΑ για τα αυξημένα οικονομικά και εσωτερικά του προβλήματα. Όμως στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό θα επανέλθει σύντομα δριμύτερος. Πρώτα θέλει βέβαια να βελτιώσει κάπως τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ (αδυνατίζοντας αντίστροφα τη δική μας και εξασφαλίζοντας ανταλλάγματα). Παράλληλα ετοιμάζεται να υφαρπάξει κάτω από τη μύτη μας (και χωρίς εμείς να κερδίσουμε ουσιαστικά τίποτε) όλα όσα θέλει με τη «θετική ατζέντα» από την ΕΕ: α)το γλίστρημα από την ενταξιακή πορεία προς την «ειδική σχέση» (γιατί η πρώτη συνεπάγεται την επιβολή όρων και ρόλο ανισότιμου κρινόμενου με τον Ελληνισμό σε θέση κριτή) β)οικονομικά οφέλη μέσω του εκσυγχρονισμού της τελωνειακής Ένωσης και της «συνεργασίας» στο μεταναστευτικό γ) πολιτική ισοτιμία με την ΕΕ μέσω συχνών συναντήσεων ευρωπαικής και τουρκικής ηγεσίας δ) είσοδο από την πίσω πόρτα στην ευρωπαική άμυνα που ακόμη και η Ελλάδα (!) ετοιμάζεται να του την ανοίξει. Πλήρης στην ουσία ακύρωση της στρατηγικής του Κωνσταντίνου Καραμανλή για εξασφάλιση των εθνικών συνόρων.
Αντίθετα από το παρελθόν, σήμερα ο Ερντογάν βιάζεται για «λύσεις» στο Αιγαίο και την Μεσόγειο. Τον πιέζει η ιστορική του φιλοδοξία να αναμετρηθεί με τον Ατατουρκ το 2023, αλλά και η προοπτική απώλειας της εξουσίας. Προτιμά βέβαια να υλοποιήσει τη «γαλάζια πατρίδα» με υποχωρήσεις Αθήνας και Λευκωσίας στα διάφορα διπλωματικά τραπέζια που δυστυχώς πέτυχε —με ετεροβαρή ατζέντα και παρά τις αρχικές αντιστάσεις τους—να τις σύρει. Κι όταν Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία αντιστέκονται, τότε να χρησιμοποιεί τη στρατιωτική πίεση «επί του πεδίου» (βλ. κρίσεις του 2020) για να επιστρέψουν, αλλά υπό χειρότερους κάθε φορά όρους.
Εμείς από την άλλη (ακολουθώντας μιά συχνή πεπατημένη του παρελθόντος) «βολευόμαστε» με μία επικοινωνιακή ανάσα για ένα «ήρεμο καλοκαίρι». Η θεοποίηση όμως της αποκλιμάκωσης που αποπνέουν ακόμη και κυβερνητικές δηλώσεις στέλνει επικίνδυνα μηνύματα στην Τουρκία αλλά και σε εταίρους και συμμάχους. Διότι όσο πιο έντονα δείχνεις ότι η πρώτη επιδίωξή σου δεν είναι η προώθηση των συμφερόντων σου αλλά αποκλειστικά το πώς θα «γλυτώσεις» τη σύγκρουση, τόσο πιό ασφυκτικά θα σε πιέσει επί του πεδίου η άλλη πλευρά. Με αναστεναγμούς ανακούφισης γιατί «τα ερευνητικά σκάφη παραμένουν δεμένα» δεν υπάρχει αποτροπή— όσα κι αν λέγονται περί του αντιθέτου με επικοινωνιακή αυτοπεποίθηση.

Γιάννης Βαληνάκης/ Υπερβολικές διαχύσεις, επικίνδυνα μηνύματα…

06.06.21 Anatropi

06.06.21 Anatropi

 

Η ομάδα Ερντογάν βάλλει εδώ και καιρό και με κάθε μέσο κατά της χώρας μας, της ηγεσίας της, των ενόπλων δυνάμεών της, της ιστορίας της, κατά παντός ελληνικού και κυπριακού στόχου. Καθημερινά, και με ωμές απειλές άσκησης βίας, προσβολές, διαβολές σε διεθνή όργανα και γενικότερα με πρωτοφανή επιθετικότητα.

Ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε τέτοια βιαιότητα λόγων και ποτέ δεν ήταν τόσο παραληρηματικές οι διεκδικήσεις της γείτονος κατά της εδαφικής μας ακεραιότητας. Η μαζική στήριξη της κοινής γνώμης στην εμφάνιση του Ν. Δένδια στην Άγκυρα επιβεβαιώνει το προφανές: ότι οι απελπιστικά χαμηλοί τόνοι με τους οποίους συστηματικά απαντά η κυβέρνηση στα ακατάπαυστα υβρεολόγια, τα σφυροκοπήματα τραμπουκισμού και τις βίαιες προσκλήσεις κατά των ελληνικών συνόρων προσβάλλουν πρώτα-πρώτα βάναυσα το εθνικό αίσθημα.

Πόσο νόημα έχουν οι πανηγυρισμοί για τα 200 χρόνια της εξέγερσης κατά των Οθωμανών αν σήμερα μιά χώρα απείρως πιο ισχυρή από τους εξεγερμένους του 1821 υποκρίνεται ότι δεν καταλαβαίνει πόσα τετελεσμένα δημιουργεί καθημερινά ατιμωρητί ο Ερντογάν ;

Ο στρουθοκαμηλισμός απέναντι στο νεο-προβαλλόμενο «δίκαιο της οθωμανικής κατάκτησης» δεν ταιριάζει σε μιά χώρα που προβάλλεται ως ισχυρή , ειρηνική, ισότιμα συνεργάσιμη με όλους, μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, και που διαφημίζει εντέλει και ισχυρές νέες συμμαχίες. Το «καταπίνω και δεν αντιδρώ» δεν ταιριάζει πρώτα-πρώτα στην ιστορία της και την αξιοπρέπειά της. Έτσι το εισπράττει η κοινή γνώμη.

Πέρα όμως από τα εθνικά συναισθήματα, προβληματίζεται κανείς για τα επικίνδυνα μηνύματα που στέλνονται με τη συμπεριφορά μας σε εταίρους και φίλους.

Είναι άραγε αναγκαίο δείγμα πολιτικής ορθότητας να αγκαλιαζόμαστε συνεχώς και να καλούμε σπίτι μας τον υβριστή μας; Που μάλιστα προσβλητικά τα αντιπαρήλθε και αυτοπροσκλήθηκε στη Θράκη, παίρνοντας (κατά τη γνώμη του βέβαια) τη ρεβάνς;

Με τέτοια στάση απέναντι στους γείτονες, δηλαδή σαν να μην συμβαίνει τίποτε, μπορούμε παράλληλα (εκτός αν διακόψαμε τις προσπάθειες) να πιέζουμε τους εταίρους μας στην ΕΕ να επιβάλουν εμπάργκο στα επιθετικά όπλα που ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα; Δηλαδή η Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία να ακυρώσουν κερδοφόρες συμφωνίες δισεκατομμυρίων για να τιμωρήσουν αυτούς με τους οποίους εμείς χαριεντιζόμαστε ενώ επιπλέον εμείς δεν έχουμε κανένα δικό μας deal να θυσιάσουμε;

Τι μηνύματα αποθράσυνσης στέλνουμε παράλληλα στην Άγκυρα συρόμενοι χωρίς όρους σε διάλογο και άρα αποδεχόμενοι ότι όσα έκανε το 2020 σε βάρος του Ελληνισμού θα παραμείνουν ατιμώρητα; Άλλο να αποδέχεσαι ισότιμο διάλογο κι άλλο να συζητάς πάνω σε ατζέντα κατά τα 4,5/5 τουρκική.

Άλλο να δέχεσαι κατ’αρχήν την προσφυγή στη Χάγη κι άλλο να κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις πώς Τούρκοι, Γερμανοί και ΗΠΑ θέλουν να «ρίξουμε στα ζάρια» ξένων δικαστών όλες τις μονομερείς διεκδικήσεις της Τουρκίας.Άλλο να κάνεις διάλογο οριοθέτησης ΑΟΖ με βάση την UNCLOS και τον χάρτη της Σεβίλης κι άλλο να προσέρχεσαι με μόνη φιλοδοξία να περνάει ο χρόνος.

Άλλο να αξιοποιείς με σχέδιο το γενικό στρίμωγμα του Ερντογάν, κι άλλο να δικαιολογείς τα πάντα

επειδή τάχα γίνονται για εσωτερική κατανάλωση.

Άλλο να περιμένεις παθητικά τι θα συμφωνήσουν ο Ερντογάν και ο Μπάιντεν κι άλλο να πείσεις τις ΗΠΑ να επιβάλουν συγκεκριμένους όρους στην Τουρκία στηρίζοντας έμπρακτα τις ελληνικές και κυπριακές θέσεις.

Άλλο να σε στηρίζουν έμπρακτα οι εταίροι απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, κι εντελώς άλλο να διατυμπανίζεις ότι τα ελληνοτουρκικά έγιναν ευρωτουρκικά και να αποδέχεσαι παθητικά την ΕΕ σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου.

Άλλο ενταξιακή διαδικασία κι άλλο η «ειδική σχέση» στα μέτρα της Τουρκίας που εξυφαίνεται σε βάρος μας. Και τελικά άλλο η «έξυπνη»  μη-κλιμάκωση με σχέδιο και διπλωματικές πρωτοβουλίες, κι άλλο να περιμένεις ρομαντικά τον Αη Βασίλη με τα δώρα στο τζάκι.

 

06.06.21 Anatropi

 

Ποιές είναι οι ελληνικές θεσεις στον διάλογο με την Τουρκία; Γιατί είμαστε μουγγοί για τον χάρτη της Σεβίλης;

Παρακολουθήστε την συνέντευξη του Καθηγ. Γιάννη Βαληνάκη στο Γιώργος Σιαδήμας στην εκπομπή “Επι του Πιεστηρίου” στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra Channel.

Συνέντευξη του Καθηγ. Γιάννη Βαληνάκη στον Θάνο Σιαφάκα στην ΕΡΑ1 , Πέμπτη 27/5/21

Όταν ετοιμαζόμαστε να φιλοξενήσουμε τον «φίλο» μας Τούρκο ΥΠΕΞ ακόμη και στην Κρήτη, περιμένουμε η Γερμανία και η ΕΕ να συμφωνήσουν ότι απειλούμαστε και να επιβάλουν κυρώσεις σε βάρος των δικών τους οικονομικών συμφερόντων; Αστείο. Χάρτινο θα είναι το μαστίγιο τον προσεχή Ιουνιο αλλά χρυσό το καρότο προς την Άγκυρα. Και η υπερβολική επιμονή στην αποκλιμάκωση ως μοναδικού ελληνικού στόχου στέλνει επικίνδυνα μηνύματα στην Άγκυρα.